tag:blogger.com,1999:blog-65467992011-04-22T07:59:05.414+04:30The blue eyes of GodThe Blue Eyes Of The Lord.http://www.blogger.com/profile/13790746096451306786noreply@blogger.comBlogger171100tag:blogger.com,1999:blog-6546799.post-1113926840251325752005-04-19T20:15:00.000+04:302005-04-19T20:37:20.253+04:30آغاز<p dir="rtl">سفر آغاز کرديم<br /><p dir="rtl">و حسرت زمان گذرانديم<br /><p dir="rtl">چه با افسوس، چه بی افسوس...<br /><p dir="rtl">سوختيم و سازش ميراثمان گشت<br /><p dir="rtl">عبور کرديم<br /><p dir="rtl">مرديم<br /><p dir="rtl">و آغاز کرديم</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6546799-111392684025132575?l=b-mt.blogspot.com' alt='' /></div>.http://www.blogger.com/profile/13790746096451306786noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6546799.post-1098812443018809852004-10-26T21:06:00.000+03:302004-10-26T21:16:29.293+03:30غروب جدایی<div align="right">گاه ها را از سحرگاهان سپری کردیم</div><div align="right"> </div><div align="right"></div><div align="right">و خورشید سوزش عاشقانه هامان بود</div><div align="right"> </div><div align="right"></div><div align="right">...و در گاه غروب</div><div align="right"> </div><div align="right"></div><div align="right">خستگی سفر در غم جدایی</div><div align="left"></div><div align="right"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6546799-109881244301880985?l=b-mt.blogspot.com' alt='' /></div>.http://www.blogger.com/profile/13790746096451306786noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6546799.post-1091035356987609892004-07-28T21:50:00.000+04:302004-07-28T22:02:06.713+04:30قسم<p dir="rtl"> قسم به خون خورشيد در گاه غروب
<br /><p dir="rtl"> قسم به سوزش سبز رويش سرو
<br /><p dir="rtl"> به هستی در کمان کشيده ی آرش
<br /><p dir="rtl"> به مرثيه ی مرگ شياطين تنفر
<br /><p dir="rtl"> ...
<br /><p dir="rtl"> قسم به حقيقت آبی چشمان خدا
<br /><p dir="rtl"> و به حقيقت بی کران آبی عشقم
<br /><p dir="rtl"> قسم به عمق ژرفناک سياه چشمانت
<br /><p dir="rtl"> <em> د و ســــتــــت د ا ر م</em></p>
<br /><p dir="rtl"><em> </em> ب.مسافر</p>
<br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6546799-109103535698760989?l=b-mt.blogspot.com' alt='' /></div>.http://www.blogger.com/profile/13790746096451306786noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6546799.post-1089964705100037302004-07-16T12:25:00.000+04:302004-07-16T12:28:25.100+04:30فقر واژه<p dir="rtl"> ...« فقر واژه »...</p>
<br /><p dir="rtl"> چه می دانستيم متولد خواهی شد
<br /><p dir="rtl"> و زيبايی ها را به سخره خواهی گرفت.
<br /><p dir="rtl"> روزی شد که<span style="color:#000000;"> گل</span> ها
<br /><p dir="rtl"> خجلت زده پژمردند؛
<br /><p dir="rtl"> تا به امروز ندانستم چرائيش را!
<br /><p dir="rtl"> امروز که هنگامه ی تولدت را گفتی،
<br /><p dir="rtl"> سبب خزان باغ را دانستم...
<br /><p dir="rtl">
<br /><p dir="rtl"> چه می دانستيم متولد خواهی شد
<br /><p dir="rtl"> و سی و دو حرف خجلت زده،
<br /><p dir="rtl"> از اينکه واژه ای برای وصفت نداريم.
<br /><p dir="rtl">
<br /><p dir="rtl"> چه می دانستيم؛
<br /><p dir="rtl"> وگرنه واژه ای می ساختيم سی و دو حرفی
<br /><p dir="rtl"> که وسعت وصفت را در برگيرد...
<br /><p dir="rtl"> ب.مسافر</p>
<br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6546799-108996470510003730?l=b-mt.blogspot.com' alt='' /></div>.http://www.blogger.com/profile/13790746096451306786noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6546799.post-1089123155479265192004-07-06T18:38:00.002+04:302004-07-06T21:42:54.120+04:30<P dir=rtl> بازگشتم سوی شمع پروانه دل
<br /><P dir=rtl> در سرم سودای آن مستانه دل
<br /></p>
<br /><P dir=rtl> شمع جانان سوخت اين پروانه را
<br /><P dir=rtl> سوزشی حاصل در اين ديوانه دل
<br /></p>
<br /><P dir=rtl> آتشــش افـکند بر نامـوس غم
<br /><P dir=rtl> هستی ام آگه شد از افسانه دل
<br /></p>
<br /><P dir=rtl> جرعه جرعه از شراب چشم او
<br /><P dir=rtl> نوش! يکجا می کنم خمخانه دل
<br /></p>
<br /><P dir=rtl> ای دريغا اين همه تصنيف بود
<br /><P dir=rtl> از کجا من می شوم رندانه دل
<br /></p>
<br /><P dir=rtl> سوختم در سوزش نامردمان خودپرست
<br /><P dir=rtl> داد من، بيداد من، فرياد من، بيچاره دل
<br /><P dir=rtl> ب.مسافر</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6546799-108912315547926519?l=b-mt.blogspot.com' alt='' /></div>.http://www.blogger.com/profile/13790746096451306786noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6546799.post-1087232319827686552004-06-14T21:26:00.000+04:302004-06-17T21:54:18.083+04:30جاده<P dir=rtl> ...«جاده»...</p>
<br /><P dir=rtl> حرکت از صفر آغاز گشت
<br /><P dir=rtl> و من بر بی انتهای جاده ی زمين...
<br /><P dir=rtl> نگاه آسمان ابی بود
<br /><P dir=rtl> چون نرمی باد از حضور سبز گياهان می گذشتم
<br /><P dir=rtl> و گياهان کرشمه وار بازوان می گشودند
<br /><P dir=rtl> تا بيداری سحر را نمود باشند
<br /><P dir=rtl>
<br /><P dir=rtl> قدم هايم سنگين می نمودند
<br /><P dir=rtl> و من بی هيچ اشارتی می رفتم.
<br /><P dir=rtl> صدای پوچ اتوموبيل ها</P>
<br /><P dir=rtl> در هيچ فضا می پيچيد
<br /><P dir=rtl> حس يک فکر را به بند می کشيدم
<br /><P dir=rtl> و دلتنگی های يک حس را به قلم می آوردم:
<br /><P dir=rtl> «از جاده ای سپيد، سبز و خاکستری عبور می کنم،
<br /><P dir=rtl> و گاه های صلح، شادی و غم را می جوم؛
<br /><P dir=rtl> صدايی مرا از عمق جاده می خواند
<br /><P dir=rtl> و من تنهای تنها
<br /><P dir=rtl> پيکرت را بر جاده طرح می کنم...
<br /><P dir=rtl> بسويی نامعلوم می روم
<br /><P dir=rtl> بسويی که نمی دانم کجا است؟»....
<br /><P dir=rtl> <strong>ب.مسافر</strong></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6546799-108723231982768655?l=b-mt.blogspot.com' alt='' /></div>.http://www.blogger.com/profile/13790746096451306786noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6546799.post-1085899181864379522004-05-30T10:50:00.000+04:302004-05-30T11:11:46.566+04:30...<P dir=rtl> چه کسی باران چشمانت را باعث؟... سيلابش می کنم...
<br /><P dir=rtl> چه کسی الم قلبت را سبب؟... بر دارش می کنم....
<br /><P dir=rtl> چه کسی پروازت را مقابل؟... بر بادش می کنم...
<br /><P dir=rtl> و چه کس آغازت را مانع؟... پايانش می کنم...
<br /><P dir=rtl> بر من بتاب ای گوهر هستی! که من محافظ يگانه پری جهانم.... مرا به عرش
<br /><P dir=rtl> کبريا ببر! که من از نفسش جان گرفتم، و به بويش آغشته گشتم...
<br /><P dir=rtl> چه کسی فلسفه ی عشقم را مانع؟... به شياطين تنفر سپارمش...
<br /><P dir=rtl> آنجا که خون عشاق را می مکند تا عاشق شوند...
<br /><P dir=rtl> عاشق می ميرد و آنها، تنها حريص تر می گردند...
<br /><P dir=rtl> به من نشانش دهيد تا خونم را قربانی طمعش گردانم...
<br /><P dir=rtl> ب.مسافر</P><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6546799-108589918186437952?l=b-mt.blogspot.com' alt='' /></div>.http://www.blogger.com/profile/13790746096451306786noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6546799.post-1085294550458995142004-05-23T11:10:00.000+04:302004-05-23T11:12:30.456+04:30<P dir=rtl> شهرت آدمی به ذات بی آلايشش بايد؛ نه به صفات پرپيرايشش.
<br /><P dir=rtl> خوش آنکس که در ذات و صفات مشهور است...
<br /><P dir=rtl> ب.مسافر</P><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6546799-108529455045899514?l=b-mt.blogspot.com' alt='' /></div>.http://www.blogger.com/profile/13790746096451306786noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6546799.post-1084641113203928572004-05-15T21:39:00.000+04:302004-05-18T21:45:15.020+04:30<P dir=rtl> ...«غروب»...
<br /><P dir=rtl> کودکان را سر بريدند و بر مزار بزرگانمان سيماب ريختند...
<br /><P dir=rtl> بر بی بارگی درختان گريستيم؛ ليک هرگز لمحه هايمان را بر شکستن
<br /><P dir=rtl> دسته های تبر پاره نکرديم...
<br /><P dir=rtl> گر توکل را شرط بود همه، بازوان را از چه به ما دادند؟...
<br /><P dir=rtl> سياه چون قيرواری قبرهای خدايانشان... و برنده چون تيغ های آهنين
<br /><P dir=rtl> خانه هايشان...
<br /><P dir=rtl> سوزشان، نمايششان؛ و خشمشان حقيقتشان... خدايمان در ستيز با خدايشان...
<br /><P dir=rtl> و هستيشان نفرين يافته ی هستيمان... چه شکوهی در کشمکش نابوديشان...
<br /><P dir=rtl> چه کسی حقيقت برخاستنمان را منکر؟... نفسهامان را آتش سوزشش
<br /><P dir=rtl> خواهيم نمود...
<br /><P dir=rtl> غروب جهشی بر طلوعمان گشت تا به مرثيه ی سوگشان سور دهيم و
<br /><P dir=rtl> پايکوبی کنيم....
<br /><P dir=rtl> ب.مسافر </P>
<br /><P dir=rtl> </P><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6546799-108464111320392857?l=b-mt.blogspot.com' alt='' /></div>.http://www.blogger.com/profile/13790746096451306786noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6546799.post-1083784584164149882004-05-05T23:45:00.000+04:302004-05-05T23:56:20.903+04:30<P dir=rtl> بايد نوشت... می نويسم که بدانی... می نويسم که <A class=links href="http://tighmahi.blogspot.com"><FONT size=5>بخوانی</FONT></A>...</P>
<br /><P dir=rtl>-----------------------------------------------------------------------------</P>
<br /><P dir=rtl> صفر- سفر از منتهای رحم يک آشنا آغاز گشت
<br /><P dir=rtl> دو- گهواره ايست
<br /><P dir=rtl> آشنا لالائی می خواند...
<br /><P dir=rtl> سه- می خندم؛ کوچه را به بازی می گيرم
<br /><P dir=rtl> و آدم ها را نمی شناسم...
<br /><P dir=rtl> چهار- زندگی آبی است
<br /><P dir=rtl> ولی من هنوز کوچک و ساده مانده ام.
<br /><P dir=rtl> پنح- حس غريبی در زير پوستم موج می زند؛
<br /><P dir=rtl> آشنا مراقب است بروز نکند.
<br /><P dir=rtl> شش- به هفت نزديک می شوم
<br /><P dir=rtl> ولی هنوز عاشق نگشته ام!
<br /><P dir=rtl> هفت- بازی ها پايان ندارند؛
<br /><P dir=rtl> نفس هايم تند می زنند
<br /><P dir=rtl> و قلبم فضای کوچکی برای زيستن دارد؛
<br /><P dir=rtl> می گويند عاشق گشته ام....
<br /><P dir=rtl> هشت- هفت به پايان رسيد
<br /><P dir=rtl> اما هنوز حرف برای گفتن زياد دارم!
<br /><P dir=rtl> نه- ديگر حرفی ندارم
<br /><P dir=rtl> طنين واپسين قدم هايت گوشهايم را می نوازند:
<br /><P dir=rtl> يک ساحل...
<br /><P dir=rtl> يک دنيا تنهايی...
<br /><P dir=rtl> راستی! "يک " را نشمردم:
<br /><P dir=rtl> رويايی نوشين از بستر خواب خدا
<br /><P dir=rtl> در منطق بيداری ام جاری گشت...
<br /><P dir=rtl> يک- دوستت دارم
<br /><P dir=rtl> ب.مسافر</P><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6546799-108378458416414988?l=b-mt.blogspot.com' alt='' /></div>.http://www.blogger.com/profile/13790746096451306786noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6546799.post-1083095723095408272004-04-28T00:23:00.000+04:302004-04-28T00:54:55.716+04:30<P dir=rtl> اگر موزون نباشد، آهنگين است و اگر آهنگين نباشد، دست کم دکلمه نيست...</P>
<br /><P dir=rtl> تقديم به <A class=links href="http://www.the-weariest-river.blogspot.com"><STRONG><FONT size=5>او</FONT></STRONG></A>:
<br /><P dir=rtl>--------------------------------------------------------------------------</P>
<br /><P dir=rtl> می توان پرواز کرد چون مستی پروانه ها
<br /><P dir=rtl> می توان آتش کشيد دل را به سوز سينه ها
<br /><P dir=rtl>
<br /><P dir=rtl> می توان در مستی يک شمع چون پروانه سوخت
<br /><P dir=rtl> می توان آتش زد و ديوانه شد، مستانه سوخت
<br /><P dir=rtl>
<br /><P dir=rtl> می توان بيهوده های دفتر خود پاره کرد
<br /><P dir=rtl> می توان دفتر به آتش داد و دل رندانه کرد
<br /><P dir=rtl>
<br /><P dir=rtl> می توان بر ابلق شوريدگی تا شور بی پروا برفت
<br /><P dir=rtl> می توان تــــازيد و پا کوبيـــد و تا پروا بــــرفت
<br /><P dir=rtl>
<br /><P dir=rtl>می توان سرخی خون را بر ره رندان کشيد
<br /><P dir=rtl> می توان افسون يک جانانه را بر جان کشيد
<br /><P dir=rtl>
<br /><P dir=rtl>می توان زندان گسست، سندان شکست، بندان دريد
<br /><P dir=rtl> می توان بر جان نشست، در جان شکست، از جان پريد
<br /><P dir=rtl> <em><strong>مسافر</strong></em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6546799-108309572309540827?l=b-mt.blogspot.com' alt='' /></div>.http://www.blogger.com/profile/13790746096451306786noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6546799.post-1082471462973173172004-04-20T19:00:00.000+04:302004-04-20T19:13:14.983+04:30<P dir=rtl>...« همه ی من »...</P>
<br /><P dir=rtl> من از هيچ، همه می شوم
<br /><P dir=rtl> گرچه هيچم
<br /><P dir=rtl> ليک تمامم را هيچ کاملی رقيب نيست.
<br /><P dir=rtl> گرچه خاکم
<br /><P dir=rtl> ليک بوی گرم آبی آسمان می دهم
<br /><P dir=rtl> وتنم از لطافت خيس ابرها، ابريشمين است.
<br /><P dir=rtl>
<br /><P dir=rtl> سوزش سوزان خورشيد به سينه دارم
<br /><P dir=rtl> گرچه
<br /><P dir=rtl> سرخينه ای کوچک و مضطرب ترسيمش کنند...
<br /><P dir=rtl>
<br /><P dir=rtl> ساده ام
<br /><P dir=rtl> گرچه پيچيده می گويم.
<br /><P dir=rtl> همان می نوشم که يک ماديان تشنه،
<br /><P dir=rtl> و همان می خورم که يک زمينی خسته.
<br /><P dir=rtl>
<br /><P dir=rtl> قدم هايم خسته اند
<br /><P dir=rtl> ليک ريشه می دوانم در مرطوب خاک عشق
<br /><P dir=rtl> وتا سايش سر به آسمان، می رويم....
<br /><P dir=rtl> تا خدا...
<br /><P dir=rtl>
<br /><P dir=rtl> آری!
<br /><P dir=rtl> گياهی سبز و ساده ام
<br /><P dir=rtl> گرچه آدم ها آبم ندهند...
<br /><P dir=rtl> <em><strong>مسافر</strong></em></P><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6546799-108247146297317317?l=b-mt.blogspot.com' alt='' /></div>.http://www.blogger.com/profile/13790746096451306786noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6546799.post-1081925370101014312004-04-14T11:19:00.000+04:302004-04-20T19:17:54.700+04:30<P> ...« نمی دانم »...</P>
<br /><P> می خواهم از تو شروع کنم
<br /><P> نمی دانم چه می توان نوشت...
<br /><P> چشمانم مضطرب ديدنت بودند
<br /><P> و تو در آغوش سرد و مرطوب اتاق پنهان؛
<br /><P> چه می توان نوشت؟
<br /><P> زمان می گذشت
<br /><P> و تو در کتمان حقيقت خويش
<br /><P> از چشمان مضطرب و خسته ی من...
<br /><P>
<br /><P> در برابر کالبد سرد دريا می نگارم
<br /><P> قايق ها می گذرند
<br /><P> و آدم ها می خندند؛
<br /><P> آسمان آبی است،
<br /><P>هيچ صدايی در سفسطه ی فلسفه ی خواندن کلاغ ها بر نمی خيزد
<br /><P> ولی چرا من غمگينم؟!
<br /><P> نمی دانم؛
<br /><P> شايد چون نيستی که گويمت دوستت دارم...
<br /><P>
<br /><P> خانه خالی و آغوش اتاق باز؛
<br /><P> افسوس که لامسه ی اتاق
<br /><P> حس نمی کند پوسته ی حضورت را...
<br /><P>
<br /><P> سفر پايان می يابد
<br /><P> و می روی به ناکجا آباد ِ آرزوهايت
<br /><P> و مسافر ديگر بار
<br /><P> غم نديدنت را با چمدان های خود خواهد برد...
<br /><P> چگونه می توان تا به ابد با تو بود
<br /><P> نمی دانم....
<br /><P> نمی دانم....
<br /><P> <EM> مسافر</EM>
<br /><P> </P><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6546799-108192537010101431?l=b-mt.blogspot.com' alt='' /></div>.http://www.blogger.com/profile/13790746096451306786noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6546799.post-1081096495504544092004-04-04T21:01:00.000+04:302004-04-20T19:20:16.216+04:30<P dir=rtl> ...</P>
<br /><P dir=rtl> چمدان ها بسته...صدای غربت کلاغ ها...دو مسافر گرم بازگشت سفر...
<br /><P dir=rtl> لبخندی بر لبانم، امپراتوری خود را می گستراند...افسوس که دلم غمگين بود...
<br /><P dir=rtl> و مسافران غرق هجرت؛ لبخنده ام را می ديدند و گمان به اندوه نمی بردند...
<br /><P dir=rtl> پنجره...تاريک آسمان...چشمان مضطرب من...و دل غمگينم...همگی مرثيه ی
<br /><P dir=rtl> سوزناک زندگی را کامل می کردند.......
<br /><P dir=rtl> و چه را تاوان بودند اين همه؟...هجرت سبز دو مسافر؟!...
<br /><P dir=rtl> مسافران می خنديدند و خرمن سرد چشمانم را به آتش می کشيدند...
<br /><P dir=rtl> دردها رميدند...دشت ها را کاويدند...سيل ها روان شدند به پاکی يک حس...
<br /><P dir=rtl> و دو مسافر همچنان گرم بازگشت سفر....
<br /><P dir=rtl> سر به بالش گذاشتم و پتوی غربت را سپر پنهان غم هايم کردم...گلويم را کسی
<br /><P dir=rtl> چنگ می زد...
<br /><P dir=rtl> صبح که برخاستم، ديگر نه چمدانی بود و نه مسافری...
<br /><P dir=rtl> تنها صدای غربت کلاغ ها بود و سرخی گلوی غم...
<br /><P dir=rtl> <em>مسافر </em><BR></P><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6546799-108109649550454409?l=b-mt.blogspot.com' alt='' /></div>.http://www.blogger.com/profile/13790746096451306786noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6546799.post-1079592996292776992004-03-18T10:06:00.000+03:302004-04-13T18:28:08.216+04:30<P dir=rtl> ...« همراه»....</P>
<br /><P dir=rtl> سال نو می آيد
<br /><P dir=rtl> و هنوز،
<br /><P dir=rtl> سوز و سرما ماندست.
<br /><P dir=rtl> هوا مطبوع است
<br /><P dir=rtl> و هوای قلبم،سرد بی پاياب است..
<br /><P dir=rtl>
<br /><P dir=rtl> تو بيا با من تا
<br /><P dir=rtl> -که در اين نو عيدی-
<br /><P dir=rtl> يخ سرمای وجودم
<br /><P dir=rtl> رود جاری گردد
<br /><P dir=rtl>
<br /><P dir=rtl> و بيا با من تا،
<br /><P dir=rtl> رودها را بشناسيم با هم.
<br /><P dir=rtl> و بيا آن ها را قطره قطره، موج موج،
<br /><P dir=rtl> خيس و نمناک شويم؛
<br /><P dir=rtl> شاد از معجزه ی پاک شدن،
<br /><P dir=rtl> بدن خويش در آن غسل دهيم...
<br /><P dir=rtl> و بيا با من تا
<br /><P dir=rtl> ماهی قرمز هفت سين باشيم.
<br /><P dir=rtl>
<br /><P dir=rtl> تو بيا با من تا،
<br /><P dir=rtl> برويم تا سر کوه نخوت؛
<br /><P dir=rtl> تيشه را برداريم،
<br /><P dir=rtl> کمرش بشکافيم.
<br /><P dir=rtl>
<br /><P dir=rtl> و بيا دست شويم،
<br /><P dir=rtl> و کمک حال ضعيفان باشيم....
<br /><P dir=rtl>
<br /><P dir=rtl> تو بيا با من تا
<br /><P dir=rtl> سرخی شهوت را، آبی عشق زنيم.
<br /><P dir=rtl> و بيا رنگ کنيم
<br /><P dir=rtl> قلبمان را آبی...
<br /><P dir=rtl>
<br /><P dir=rtl> تو بيا تا با تو،
<br /><P dir=rtl> پوچی نفس خود انکار کنم.
<br /><P dir=rtl> حس کنم طعم خوش زندگی و بودن را.
<br /><P dir=rtl>
<br /><P dir=rtl> و بيا دوست بداريم همراه!
<br /><P dir=rtl> و بدان آگه باش!
<br /><P dir=rtl> عشق پاک من و تو،
<br /><P dir=rtl> همه ی هستی ماست...
<br /><P dir=rtl>
<br /><P dir=rtl> تو بيا تا با تو،
<br /><P dir=rtl> يخ ِ سرمای ِ وجودم
<br /><P dir=rtl> رودی از عشق شود؛
<br /><P dir=rtl> و بيا غرق شويم.
<br /><P dir=rtl> و بدان، آگه باش!
<br /><P dir=rtl> آب اين چشمه ی شفاف و زلال،
<br /><P dir=rtl> جاری ِ خانه ی خوشبختی است...
<br /><P dir=rtl>
<br /><P dir=rtl> تو بيا تا با هم،
<br /><P dir=rtl> که در اين سال ِ جديد،
<br /><P dir=rtl> غفلت زندگی کاهش بدهيم...
<br /><P dir=rtl>
<br /><P dir=rtl> سال نو می آيد.
<br /><P dir=rtl> پس مراقب باشيم.......
<br /><P dir=rtl> <em>مسافر </em></P>
<br /><P>
<br /><HR>
<br /> <strong>سالی ديگر... بهاری ديگر... و سفری ديگر</strong>...
<br /><P> <strong>سفر خوش</strong>... </P><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6546799-107959299629277699?l=b-mt.blogspot.com' alt='' /></div>.http://www.blogger.com/profile/13790746096451306786noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6546799.post-1078906299972527902004-03-10T11:07:00.000+03:302004-04-20T19:22:36.653+04:30<P dir=rtl> ...« امشب »...
<br /><P dir=rtl>امشب بيش از هر شب ديگر دوستت دارم
<br /><P dir=rtl> نمی دانم چرا؟!!!...
<br /><P dir=rtl> شايد چون ماه کامل است.
<br /><P dir=rtl>
<br /><P dir=rtl> امشب دستانم
<br /><P dir=rtl> در خلاء دستانت به لرزشند
<br /><P dir=rtl> و آغوشم تهی وار به بالشی می نگرد...
<br /><P dir=rtl> امشب لبانم
<br /><P dir=rtl> در عطش بوسه هايت می سوزند
<br /><P dir=rtl> چه می شود مرا؟!!
<br /><P dir=rtl> امشب چشمانم شهوت ديدنت را دارند.
<br /><P dir=rtl>
<br /><P dir=rtl> امشب در کنارم نيستی
<br /><P dir=rtl> و هر چه دست می کشم
<br /><P dir=rtl> نميتوانم خدا را لمس کنم......
<br /><P dir=rtl> مسافر <BR></P><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6546799-107890629997252790?l=b-mt.blogspot.com' alt='' /></div>.http://www.blogger.com/profile/13790746096451306786noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6546799.post-1078243548091476282004-03-02T19:32:00.000+03:302004-04-14T11:08:27.903+04:30<P dir=rtl> تقديم به <A class=links href="http://www.the-weariest-river.blogspot.com"><EM><STRONG><FONT size=5>خسته ترين رودخانه</FONT></STRONG></EM> </A>برای علاقه اش به شعر موزون:</P>
<br /><P dir=rtl>--------------------------------------------------------------------------</P>
<br /><P dir=rtl> ز يک شعر توان گفت، سخن ها</P>
<br /><P dir=rtl> ز يک واژه توان زد، قلم ها</P>
<br /><P dir=rtl> سخن را بديدم،</P>
<br /><P dir=rtl> ز يک واژه پريدم، دويدم</P>
<br /><P dir=rtl> دل از سينه برون جست، جهيدم،</P>
<br /><P dir=rtl> گرفتم، به دستم،</P>
<br /><P dir=rtl> ژکيدم:</P>
<br /><P dir=rtl> « ز صحن قفست سوی کدام شاخه برفتی؟، بخستی.</P>
<br /><P dir=rtl> گمان کردی و رفتی که بجستی، برفتی؟».</P>
<br /><P dir=rtl> </P>
<br /><P dir=rtl> بگفتا که صدايی بشنيدم،</P>
<br /><P dir=rtl> وزان عشق، ز صحنم،</P>
<br /><P dir=rtl> دو تا دست تمنا بکشيدم،</P>
<br /><P dir=rtl> دويدم،</P>
<br /><P dir=rtl> ز بند دل اين خانه جهيدم،</P>
<br /><P dir=rtl> گسستم، رميدم،</P>
<br /><P dir=rtl> شکستم، بريدم،</P>
<br /><P dir=rtl> از آن بند و از آن شاخه و اين خانه و آن باغ پريدم.</P>
<br /><P dir=rtl> </P>
<br /><P dir=rtl> بگفتم :</P>
<br /><P dir=rtl> « کنون از من خسته تو چه خواهی ؟»</P>
<br /><P dir=rtl> بگفتا که رهايی.</P>
<br /><P dir=rtl> بگفتم که مرا گو، چرايی.</P>
<br /><P dir=rtl> بگفتا :</P>
<br /><P dir=rtl> « نوايی، صدايی،</P>
<br /><P dir=rtl> مرا گفت،</P>
<br /><P dir=rtl> تو را بس که جدايی ».</P>
<br /><P dir=rtl> </P>
<br /><P dir=rtl> بگفتم که برو ليک ز دستم</P>
<br /><P dir=rtl> ببر جان که ز عشق رخ او نيک بجستم</P>
<br /><P dir=rtl> دگر باده نياريد برايم</P>
<br /><P dir=rtl> که ديريست که مستم، که مستم، که مستم...</P>
<br /><P dir=rtl> مسافر <BR></P><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6546799-107824354809147628?l=b-mt.blogspot.com' alt='' /></div>.http://www.blogger.com/profile/13790746096451306786noreply@blogger.com